Akira Kurosawa'nın 1962 yapımı 'Sanjuro', samuray sinemasının en zarif ve zekice işlenmiş örneklerinden biridir. Film, Toshiro Mifune'nin canlandırdığı, adını bile vermeyen, dağınık görünümlü ama keskin zekalı bir rōnin (serseri samuray) etrafında şekillenir. Sanjuro, yozlaşmış bir müfettiş tarafından haksız yere hapse atılan amcalarını kurtarmak isteyen genç ve idealist bir samuray grubunun yoluna çıkar. İlk başta isteksiz görünse de, onların saf ve beceriksiz çabalarını görünce, duruma müdahale etmekten kendini alamaz.

Kurosawa'nın yönetmenliği, filme mükemmel bir tempo ve gerilim katar. Mizah ve dram mükemmel bir denge içindedir. Toshiro Mifune'nin performansı ise unutulmazdır; göz kırpmaları, sakin duruşu ve aniden patlayan aksiyon sahneleriyle Sanjuro karakterine derinlik kazandırır. Genç oyuncu kadrosu (Tatsuya Nakadai gibi) da güçlü performanslar sergileyerek filmin dinamiklerini zenginleştirir.

'Sanjuro', sadece kılıç dövüşleriyle değil, strateji, sadakat ve samuray onuru üzerine kurulu zekice diyaloglarıyla da öne çıkar. Görsel olarak Kurosawa'nın tipik titizliği hakimdir; kompozisyonlar adeta bir tablo gibidir. Bu filmi izlemek, sinema tarihinin en karizmatik anti-kahramanlarından biriyle tanışmak ve klasik bir hikayenin ustalıkla işlenişine tanık olmak demektir. Aksiyon, dram ve ince mizah seven herkes için vazgeçilmez bir başyapıttır.